نتیجه ی افکارم در مورد این دنیا و پدیده هاش شد این چند سطر:
ای ادم ها! چه راحت به خواب رفته ایم ساعتها را در خواب می گذرانیم ساعتهایی که زمانی افسوس از دست رفتن یک ثانیه اش را خواهیم خورد در حالیکه در ظلمات قبر ٫وقتی ما را بر خاک گذاردند وقتی ما ماندیم و خاک ٫ما و تنهایی و تاریکی ٫چه فرصت بسیاری است برای کار نکردن و خوابیدن.تا فرصت جبران داریم غفلت می کنیم .و غافل از اینکه هر لحظه به روز حساب رسی به اعمال و کردارمان نزدیکتر می شویم٫روزی که عین کردارمان را می بینیم نه بیشتر از انرا.چه جوابی می دهیم؟؟؟
ما مسافر های خواب الود یادمان رفته است که حتی بهشت هم منزل است نه مقصد چه برسد به این دنیای بی وفای زود گذر.دنیا یک اطاق تاریک است ٫ظلماتی که منشاش ماده است و اگر این تاریکی ما را فرا گیرد به خواب غفلت می رویم٫خواب هوا و هوس های جوانی/غرور/شهرت/عجب/منفعت طلبی.تا فرصت جبران داریم استدلال ترشی ها و توجیح ها را رها کنیم٫ غفلت نکنیم کافی است تنها دلمان را صیقل دهیم و صاف کنیم کاری نکنیم که ابرویمان پیش وجدانمان برود البته اگر ته مانده ای باقی باشد.اگر به فکر ابرویمان هم نیستم به فکر دل مهدی موعود باشیم که خودمان را از نسل او می پنداریم و باز هم اینگونه در دلش خون می کنیم .به فکر تمامی دلهایی که در ان گرد و خاک به پا کرده ایم باشیم.
برادرم! خواهرم! هستی انسان در رفتن اوست در جاری بودن او ٫در گذر او از پلی که واقعیا ما را به حقیقت ما متصل می کند و نه در غرق شدن در باطلاق دنیا.بنگرید که چگونه می روید ان هم با چشم دل بنگرید که چه ها کردید و چه ها می تونستید به جایش کنید....!
ای فرزندان ادم!کدام را انتخاب می کنید ؟لذت را در مدتی محدود یا تلاش و رضایت را برای زمانی نامحدود؟بیندیشید و انتخاب کنید و گر نه یا غرق دنیا می شوید یا به بیهودگی و رخوت میرسید.
بیاییم همانطور که در جبر از جملات مشترک فاکتور می گیریم از امروز از کارها و اعمال و رفتار یکنوخت خودمان فاکتور بگیریم و خودمان را با دریچه های معرفت و صداقت و دوستی و ایمان و محبت اشنا کنیم تا کم کم خوی بگیریم.
بیاییم باز هم ان ستار غفار را صدا بزنیم:
خدایا در این زمانه که فاصله ها روز افزون است فاصله مان را با خودت روز به روز کمتر کن.
خدایاموانع را از سر راه وصال٫ جاده عشقهایی که منتهی به توست بر دار.
خدایا گوهر مفقود محبت و صداقت را از میان خاکستر روز مره گی ها عیان کن.
ای خدای مرتضی !گردی از گامهای فتوت مرتضی را بر سر جهانیان بپاش تا ریشه نامردی در جهان بخشکد.
ای خدای فاطمه!اگر دست ارمان زنان٫به گرد گامهای زهرا می رسید جهان گلستان می شد٫جهان را گلستان کن. (امین یا ارحم الراحمین)
